Baterie i akumulatory są dziś nieodzownym elementem naszego codziennego życia — zasilają zegarki, piloty, telefony, a także skomplikowane urządzenia przemysłowe. Wśród różnych typów ogniw chemicznych szczególne miejsce zajmują baterie i akumulatory niklowo–kadmowe (NiCd), które przez dziesięciolecia stanowiły podstawę przenośnego zasilania. Choć obecnie są stopniowo wypierane przez nowsze technologie, takie jak NiMH czy Li-ion, ich budowa i zasada działania nadal budzą zainteresowanie ze względu na prostotę, trwałość i odporność na trudne warunki pracy.
Budowa ogniwa niklowo–kadmowego

Pojedyncze ogniwo NiCd składa się z dwóch elektrod:
anody (ujemnej elektrody) wykonanej z kadmu (Cd),
katody (dodatniej elektrody) wykonanej z tlenku niklu(III) (NiO(OH)),
oraz elektrolitu będącego wodnym roztworem wodorotlenku potasu (KOH), który przewodzi jony, ale nie bierze bezpośredniego udziału w reakcji redoks.
Całość zamknięta jest w metalowej lub plastikowej obudowie, często z separatorami z włókien nylonowych lub polipropylenowych, które zapobiegają zwarciom między elektrodami.
Zasada działania

Podczas rozładowania
W czasie pracy akumulatora, czyli rozładowania, zachodzą reakcje elektrochemiczne:
Na anodzie (Cd):
Na katodzie (NiO(OH)):
Sumarycznie proces rozładowania można zapisać jako:
Podczas tego procesu elektrony przepływają przez zewnętrzny obwód, zasilając podłączone urządzenie.
Podczas ładowania
Podczas ładowania zachodzi proces odwrotny — z użyciem energii elektrycznej:
Dzięki odwracalności reakcji akumulator można wielokrotnie ładować i rozładowywać.
Właściwości i charakterystyka
Zalety
Wysoka trwałość – mogą wytrzymać od 1000 do nawet 2000 cykli ładowania.
Odporność na niskie temperatury – zachowują sprawność nawet w ujemnych temperaturach.
Stałe napięcie pracy – ok. 1,2 V na ogniwo, utrzymywane niemal do końca rozładowania.
Duży prąd rozładowania – dobrze sprawdzają się w urządzeniach wymagających wysokiej mocy chwilowej (np. elektronarzędziach).
Wady
Efekt pamięciowy – jeśli ogniwo jest często doładowywane przed pełnym rozładowaniem, „zapamiętuje” niższą pojemność.
Toksyczność kadmu – kadm jest metalem ciężkim, silnie trującym dla środowiska.
Niższa gęstość energii – w porównaniu z nowoczesnymi ogniwami litowo-jonowymi.
Zastosowania
Przez wiele lat akumulatory NiCd były używane w:
radiotelefonach i krótkofalówkach,
aparatach fotograficznych,
laptopach starszej generacji,
elektronarzędziach,
Obecnie ich zastosowanie jest ograniczane przepisami unijnymi, które nakazują eliminację kadmu z produktów konsumenckich. Nadal jednak znajdują zastosowanie w sprzęcie wojskowym, lotnictwie czy kolejnictwie, gdzie liczy się niezawodność i odporność, a nie niska masa.
Recykling i wpływ na środowisko
Ze względu na zawartość toksycznego kadmu, akumulatory NiCd nie mogą być wyrzucane do odpadów komunalnych. Muszą być zbierane i przetwarzane w wyspecjalizowanych zakładach recyklingu. Proces odzysku pozwala nie tylko na bezpieczne unieszkodliwienie kadmu, ale też na odzyskanie cennego niklu i innych metali.
W Unii Europejskiej obowiązuje dyrektywa 2006/66/WE, która nakłada obowiązek zbierania i przetwarzania zużytych baterii i akumulatorów oraz ogranicza stosowanie kadmu w nowych produktach.
Porównanie z innymi technologiami

| Typ ogniwa | Napięcie | Efekt pamięciowy | Gęstość energii | Toksyczność | Odporność na niskie temp. |
|---|---|---|---|---|---|
| NiCd | 1,2 V | Tak | Średnia | Wysoka | Bardzo dobra |
| NiMH | 1,2 V | Minimalny | Wyższa | Niska | Średnia |
| Li-ion | 3,6 V | Brak | Bardzo wysoka | Średnia | Słaba |
Przyszłość technologii NiCd
Choć rozwój technologii litowych niemal całkowicie wyparł akumulatory NiCd z rynku konsumenckiego, to wciąż istnieją niszowe obszary, w których ta technologia pozostaje niezastąpiona. Dzięki swojej odporności na przeładowanie, dużemu zakresowi temperatur pracy i niskiej rezystancji wewnętrznej, NiCd jest nadal stosowany tam, gdzie niezawodność ma absolutny priorytet.
Podsumowanie
Baterie i akumulatory niklowo–kadmowe stanowią ważny etap w historii rozwoju technologii magazynowania energii. Ich zasada działania opiera się na prostych, ale skutecznych reakcjach redoks między kadmem a tlenkiem niklu. Choć mają swoje wady — zwłaszcza toksyczność i efekt pamięciowy — to przez dziesięciolecia były filarem mobilnej elektroniki i przemysłu. Dziś ustępują miejsca nowocześniejszym i bardziej ekologicznym rozwiązaniom, lecz wciąż pozostają przykładem trwałej, solidnej technologii elektrochemicznej.